|
مدينه بعد پيغمبر چه محزون و غم انگيزى بهارت در سفر رفت و تو مهماندار پاييزى مدينه بعد پيغمبر نديدى روز خوش ديگر امان از بى وفايى ها امان از چرخ بازيگر مدينه كرده اى پرپر گل دامان زهرا را به ناكامى زدى بر هم سروسامان زهرا را مدينه! بعد پيغمبر مصيبت سربه هرسوزد خودم ديدم كه گلزارش ميان شعله مى سوزد مدينه! فاطمه غم را تجسم كرده يعنى چه كنار بستر بابا تبسم كرده يعنى چه مدينه! بعد پيغمبر تو با زهرا مدارا كن على مظلوم و تنها شد گره از كار او واكن مدينه! بعد پيغمبر در اين گلشن چه ديدى تو صداى قلب زهرا را ز پشت در شنيدى تو
|